dinsdag 27 september 2016

Cultuurschok


Oefening (cultuurverschil)

DE DAG NA HET FEEST
Ik weet nog dat ik in het vliegtuig zat en op het punt stond om aan mijn nieuwe leven te beginnen. Ik was ontzettend opgewonden over het feit dat ik naar dit land zou gaan en nieuwe vrienden zou maken. Maar toen ik eenmaal op de universiteit was, waren de eerste weken vrijwel gevuld met praktische problemen. Ik moest een kamer zoeken, ik moest boeken kopen, ik moest me inschrijven voor allerlei dingen, enzovoort. Ik had verwacht dat ik meer hulp zou krijgen bij deze dingen. Mijn supervisor was altijd weg, naar het buitenland of naar een vergadering. Tijdens de weken die volgde, begon ik het gevoel te krijgen dat de mensen hier koud waren. Overdag leken ze nooit tijd te hebben voor iets anders dan werk. Contacten met de mensen in mijn flat waren afstandelijk en oppervlakkig en ik wist niet wat ik daaraan moest doen. Het beste moment van de week was de zaterdagavond, als ik naar huis belde.
Toen ging een van de promotiestudenten trouwen en werd ik uitgenodigd voor een huwelijksfeest. Dat was geweldig. Ik leerde de mensen van de afdeling kennen en nog een heleboel andere mensen en we hadden heel veel plezier. Ze leerde me hun manier van dansen, ik leerde hun mijn manier van dansen. Ten slotte ging ik naar huis en dacht: Nu weet ik hoe ik vrienden moet maken in dit land. Maar de maandagochtend daarop deden ze alsof er niets was gebeurd. Ze zeiden hun gebruikelijke ‘hai’ op de gangen gingen verder met hun werk! Ik voelde me koud en eenzaam. Wat had ik verkeerd gedaan? Lieten ze me zien dat ik uiteindelijk toch een buitenstaander was?
De ellende moeten van mijn gezicht af te lezen geweest zijn, want een paar dagen later vroeg een van de medestudentes met wie ik gedanst had of er iets aan de hand was. We praatten erover en ze legde me uit dat dit normaal gedrag was en dat mensen duidelijk onderscheid maakten tussen werk en privé. Door dit gesprek voelde ik me iets beter. Sindsdien hebben we af en toe over deze dingen gesproken en zij en een paar anderen zijn goede vrienden van me geworden. Het gaat nu goed met me. Werk is hier efficiënt georganiseerd en ik boek veel vooruitgang. Ik heb gemerkt dat mensen de tijd nemen om over de inhoud van mijn werk te praten als ik hun dat vraag. Maar ik vind nog steeds dat mensen hier niet optimaal leven en ik mis de warmte van thuis.
De opdracht:
Rui maakte ten minste 4 fasen van cultuurschok door.
  • Welke fasen waren dit?


Hij is teleurgesteld wanneer hij opeens alles zelf moet regelen en geen nieuwe vrienden maakt. Hij raakt hierdoor gefrustreerd. Hij krijgt heimwee, want hij houdt zich vast aan de gedachte van thuis.
Dan is het feest en het was een geweldige avond, hij is blij en enthousiast. Na het feest is weer alles terug bij het oude en is hij weer teleurgesteld. Hij is verdrietig, maar na het gesprek begrijpt hij hoe alles in elkaar zit. Acceptatie, maar blijft met zijn gedachte bij thuis.

















maandag 12 september 2016

Nurture & Nature

In de les hadden we het over nurture & nature.
Nurture wil zeggen aangeleerd gedrag en nature wil zeggen gedrag die je sinds je geboorte al hebt of in ieder geval niet hebt aangeleerd.
zelf vond ik dit een erg interessant onderwerp en snap ik het ook.
voor mij was dit ook erg overzichtelijk in mijn hoofd, omdat ik goede voorbeelden heb die ik zelf heb 'meegemaakt'.
bijvoorbeeld: ik heb van thuis uit echt geleerd dat als er bezoek is of vrienden gewoon even snel langskomen, ik ze zo snel mogelijk wat te drinken aanbied. Of dat als ik zelf bij iemand anders ga uiteten of iets dat ik dan ook iets voor ze meeneem als bedankje. dat is dan Nurture.
een ander voorbeeld: ik heb mijn biologische vader al sinds mijn 6e niet gezien en ik herinner me er niks van, dus ik zou niks van hem kunnen overnemen. ik sta altijd op een bepaalde manier. en toen zei mijn moeder een keer dat mijn biologische vader ook altijd zo stond. en dat is zo toevallig. ik kan het niet weten en toch doe ik het. zelfs de manier waarop je staat kan dus genetisch bepaald zijn.


verder in de les hebben we ook The big 5 persoonlijkheidstest gedaan. dit zijn mijn resultaten:

https://www.123test.nl/bigfive/id=d72fd1a004f901c51

zoals je ziet scoor ik vrij hoog op onbaatzuchtigheid. Hoogscorers staan meer open voor de belangen en wensen van anderen. dat klopt inderdaad, want ik wil altijd dat andere vriendinnen het leuk vinden en dat vind ik het belangrijkst. 

nou dat was de les van vandaag...

-
er is gevraagd of ik mijn ervaringen kon delen als onbaatzuchtig persoon.
hoge scores staan meer open voor de belangen en wensen van anderen.
als er met vriendinnen wat aan de hand is, zal ik er altijd voor hun zijn. al bellen ze me om 11 uur savonds op, dan zou ik er nog heen fietsen. natuurlijk zal iedere vriendin dit zeggen, maar ik heb dit ook al vaker gedaan en daarbij is een valkuil dat sommige vriendinnen dit niet voor jou over zullen hebben. vanuit mij vind ik zelf dat het erg vanzelfsprekend is dat je zulke dingen doet voor vriendinnen en als dat dan niet gebeurt dan voelt dat gewoon niet leuk. dat is mijn ervaring van onbaatzuchtigheid.

maandag 5 september 2016

Welkom

Hoi

Mijn naam is Lee Smeets en ik ben 18 jaar oud.
Ik zit nu in het 2e leerjaar van de opleiding Sociaal Cultureel Werk.
Voor het theorie-vak 'Wat is SCW' moeten we een blog bijhouden, daarom dit bericht.
In het tweede schooljaar gaan we maar 2 dagen in de week naar school, de maandag en de vrijdag.
De rest van de week, de dinsdag, woensdag en donderdag, loop ik stage. Op het moment loop ik nog stage bij Wonen Limburg. Een woningcorperatie. Omdat mijn interesses niet echt uitgaan naar hele dagen achter de computer zitten, ben ik opzoek naar iets anders. Meer richting de jongere doelgroepen. Bijvoorbeeld een BSO.

De reden waarom ik de opleiding SCW heb gekozen is omdat het welbevinden van de mens er erg in de spotlights staat en ik mezelf daar erg in kan vinden. Vrienden en familie zijn voor mij erg belangrijk en ik hou er ook erg van om met vriendinnen leuke dingen te doen.
In mijn vrije tijd werk ik bij de Albert Heijn als kassiere en zeil ik.

Hopelijk is jullie kijk op mij nu al wat overzichtelijker..

Doei!